Sudoku'dan ödünç alınan tek kural, beş araç ve asla tahmin gerektirmeyen bir strateji.
Bir ceset bulundu. Olay anında her şüpheli mekân planında bir yerdeydi ve ipuçları nerede olduklarını söylüyor. Senin işin her şüpheliyi durduğu kareye yerleştirmek. Bütün ipuçlarına uyan tek bir diziliş vardır; onu bulmak davayı kapatır.
İki şüpheli aynı satırda ya da aynı sütunda olamaz. Cinayet sudokunun sudokudan aldığı kural budur ve bulmacayı çözülebilir kılan da odur. Birini yerleştirdiğin anda o satır ve o sütun herkes için imkânsız hale gelir — oyun o kareleri senin yerine kırmızı çarpıyla işaretler.
Eşya bulunan kareleri nesneler doldurur, oraya kimse durmaz. Ayrıca birer nirengi noktasıdır: pek çok ipucu şüphelinin yerini masaya ya da çeşmeye göre tarif eder.
Her ipucu kesindir. Yanıltan ifade ya da ihtimal yoktur. İpuçları komşuluk (“Hugo masanın hemen yanındaydı”), yön (“Nora, Percy'nin batısındaydı” — kuzey yukarı, batı sol), oda sayısı (“Salon'da tam iki kişi vardı”), uzaklık ve olumsuzluk (“Percy mutfakta değildi”) biçiminde gelir. Olumsuz ipuçları en az olumlular kadar değerlidir; kapı kapatırlar.
Kullandığın ipucuna dokunup üstünü çiz ki gözün ona tekrar dönmesin.
O kareye kimse yerleştirilemez; bazı ipuçları yeri kurbana göre tarif eder.
Şeritten bir şüpheli seç, sonra kareye dokun. Aynı kareye tekrar dokunursan onu geri alırsın.
Seçili şüphelinin olamayacağı kareyi işaretler. Bulmacayı kazandıran araç budur — aşağıdaki stratejiye bak.
Karenin köşesine şüphelinin baş harfini “belki” olarak yazar. İki kare hâlâ mümkünken işe yarar.
Kareye koyduğun her şeyi temizler.
Seçili şüpheliyi doğru karesine koyar. Sitede ücretsiz ve sınırsız.
Yeni başlayanlar birinin olması gereken kareyi arar. İyi çözenler tersini yapar: şüphelinin olamayacağı kareleri işaretler ve son kalanın kendini göstermesini bekler.
